Bazen behin egun argitsu bat Galbarra herrian. Han neska-mutil gutxi bizi ziren.Batzuk uda pasatzera etortzen ziren, eta hoiek honela zuten izena:
Laura, Saioa eta Ohian. Egun batean frontoira jolastera joan ziren , eta alboan belar zelai handi-handi bat zegoen eta bapatean zarata bat entzun zuten. Estralurtarren espaziontzi bat zen. Hirurek ikara haundia zuten eta bapatean estralurtar bat jeitsi zen eta hau esan zien baina ez zioten ezer ulertzen:
-whjfnxnnjnhcglspsdjuhfghccbgvvgbbhsj-esan zuen estralurtarrak.
-Ez dizugu ezer ulertzen-esan zuten oihuka.
-Ondo da zuen hizkuntzan hitzegingo dut-estralurtarrak.
-Ni Vetiniforizapiona deitzen naiz baina deitu Veti nahi ba al duzue-estralurtarra.
Umeak beraien lagunak izan ziren eta Galbarran 2aste pasa zituzten estralurtarrak.
eta joateko ordua iritsi zen.Umeak ez zuten nahi estralurtarrak joatea eta hau esan zieten estralurtarrak umeei:
-Etorri zuek gure planetara aste bat pasatzera-estralurtarrak.
Eta horrela izan zen estralurtarren planetara joan zirela.
Oso ondo pasatu zuten han baina ere beraien gurasoak faltan botatzen zituzten.
Itzuli zirenean beraien gurasoei den-dena kontatu zieten.
Eta horrela beti pozik bizi izan ziren eta gainera uda guztietan Veti eta bere lagun estralurtarrak bizitatzera joaten ziren.
AMAIERA
No hay comentarios:
Publicar un comentario